www.virovitica-online.com

Crkva sv. Roka u Virovitici je pravoslavna, a Hrvati su je iznutra premalterisali i okrečili te je preuredili u svoju! Iako je Internet mjesto na kojemu je više od 70% informacija neupotrebljivo, neke gluposti koje su online nadmašuju same sebe! Ukoliko ste odlučili posjetiti Wikipediu, slobodnu online enciklopediju koju može uređivati svatko tko se registrira na tom servisu, te potražiti informaciju o Virovitici, možete naići na bujnu maštu nepoznatog autora koji je Viroviticu opisao kao mjesto na staroj granici Srbije, a Virovitičane kao krvnike koji su nevin i goloruk srpski narod bez razloga privodili, prebijali i poubijali! Evo što srpska inačica Wikipedije kaže o Virovitici: „1234. godine, kralj Bela IV je dao Virovitici povlasticu slobodnog kraljevskog grada. 1242. godine opet isti kralj je dao istu povlasticu Zagrebu, poznatiju kao "zlatna bula", koja je takođe izdana u Virovitici. Virovitica je mesto na staroj granici Srbije koja se protezala preko Virovitice-Karlovaca-Karlobaga-Ogulina[traži se izvor]. Do 1991. godine u opštini Virovitica bilo je oko 30 posto stanovništva Srpske nacionalnosti[traži se izvor]. Od 1991. godine pa dalje oni su morali pobeći zbog masovnog maltretiranja na poslu, u kući i drugde od strane policije i lokalnih nacionalističkih grupa[traži se izvor]. Mnogi od njih su ubijeni a veliki broj je privođen i prebijan od strane policije bez ikakvog posebnog razloga[traži se izvor]. Osim toga Virovitica je poznata i kao jedan od prvih gradova gde su počeli pritisci na nebranjeno Srpsko stanovništvo, kao i mesto gde je preko granice sa Mađarskom počelo snabdevanje paravojnih snaga Hrvatske pešadijskim naoružanjem o čemu postoje i video zapisi koje je načinila tada još Vojska SFRJ[traži se izvor]. Za vreme Austro-Ugarske mesto Virovitica je bilo u sastavu tzv. Vojne krajine. Tada su tu uglavnom živeli Srbi kao plaćena austo-ugarska vojska na granici sa Turskom (Otomansko carstvo). Većina tih Srba je tu ostala i posle Prvog svetskog rata a deo je nasenjen iz Hercegovine i to baš u delu Virovitičke opštine koji pripada selima Gradina, Mitrovica (današnji Lipovac). Ti Srbi su bili masovno ubijani i proterivani i za vreme Drugog svetskog rata[traži se izvor]. Deo njih se vratio, a deo je ostao u Srbiji. Znatan broj je za vreme Drugog svetskog rata pohrvaćen[traži se izvor]. Zato je devedesetih godina prošlog veka u opštini Virovitica bilo samo oko 30 posto Srba[traži se izvor]. Crkve, kao i crkva u samom gradu, u Virovitičkoj opštini stare srpske crkve koje su Hrvati premalterisali iznutra i okrečili i preuredili u svoje crkve[traži se izvor]. To se lako može proveriti ako se pogleda položaj oltara koji se nalazi na istoku što je tipično za pravoslavne bogomolje dok su katoličke okrenute prema zapadu.“ Stoji u srpskoj inačici Wikipedije. 13.07.2007